ความเจริญของการกินมีความเป็นมาอย่างไร

ความเจริญของการกินในยุคปัจจุบันนี้

ย้อนอดีตไปดูวิวัฒนาการของผู้คนจากที่ดำรงชีวิตด้วยการจับสัตว์แล้วก็เก็บเกี่ยว เปลี่ยนไปเพาะปลูกและปรับปรุงและทำการแก้ไขพันธุกรรมพืช นักมนุษย์วิทยา Stephen Le คนเขียนหนังสือเรื่อง 100 Million Years of Food จะทำให้เรารู้ดีว่าเมื่อ 100 ล้านปีให้หลัง บรรพบุรุษเราเคยกินอะไรบ้างและก็มันสำคัญกับชีวิตปัจจุบันนี้ของเรายังไง เราจะเข้ากล้าการเคลื่อนไหวการกินอาหารของผู้คน แล้วก็ผลพวงที่เกิดขึ้นมาจากอาหารในสมัยใหม่ ศูนย์รวมถึงเรื่องสุขภาพแล้วหลังจากนั้นก็อายุขัยของเรา
บรรพบุรุษเรากินแมลงเป็นของรับประทานหลักเมื่อประมาณ100 ล้านปีที่ล่วงเลยไป มนุษย์ยุคแรกๆยังอาศัยอยู่บนต้นไม้ ในป่าร้อนเฉอะแฉะ พวกเค้ากินแมลงเป็นของรับประทานหลัก เนื่องจากแมลงมีคุณค่าทางอาหารสูง อุดมไปด้วยวิตามินรวมอีกทั้งธาตุ ดังเช่น เหล็กแล้วก็สังกะสี มนุษย์ในตอนนั้นสามารถย่อยและได้รับสารอาหารจากแมลงได้ ด้วยความที่มีเอนไซม์ที่ช่วยย่อยเปลือกแข็ง Exoskeleton ในแมลง ซึ่งประกอบไปด้วยสาร Chitin
บรรพบุรุษเราเปลี่ยนมากินพืชเมื่อราว 60 ล้านปีที่ล่วงเลยไป เป็นพักๆที่อุที่เทือกเขาไม่โลกเย็นลงและอากาศก็เฉอะแฉะขึ้น อากาศที่เย็นและก็ชื้นแฉะขึ้นทำให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของพืช แล้วก็บรรพบุรุษเราก็เริ่มหันมากินพืชและก็ผลไม้ แล้วก็เป็นตอนๆนั้นเองที่มนุษย์ได้สูญเสียความรู้ความเข้าใจสำหรับการสร้างวิตามินซี ซึ่งช่วยคุ้มครองปกป้องไม่ให้เซลล์ถูกทำลาย เป็นไปได้ว่าการได้รับวิตามินซีจากการกินผลไม้มีคุณภาพมากกว่าการสังเคราะห์ขึ้นมาเอง ทำให้ความรู้ความเข้าใจนั้นไม่จำเป็นและไม่ถูกถ่ายทอดไปยังมนุษย์แบบใหม่
บรรพบุรุษเราลงจากต้นไม้เมื่อราว 3 ล้านปีที่ล่วงเลยไป เป็นตอนที่สภาพอากาศของโลกเปลี่ยนแปลงอย่างมากเพราะพลังลึกลับ ทฤษฏีที่เป็นที่ยอมรับกันเป็นอุกกาบาตยักษ์ชนโลก และจากการที่โลกหมุนรอบพระอาทิตย์โดยมีมุมเอียงนิดหน่อย (Axis of rotation) ทำให้ขั้วหนึ่งของโลกหันเข้าหาดวงอาทิตย์
ส่วนอีกขั้วก็หันห่างออกไป นี่เป็นจุดเริ่มแรกที่นำมาซึ่งการก่อให้เกิดฤดู การเคลื่อนไหวที่ทำให้มีด้านที่หันหนีจากดวงตะวัน ก็ส่งผลทำให้อากาศโดยรวมของโลกเย็นลง ความชื้นและก็น้ำแข็งถูกกับเก็บไว้ที่ขั้วโลกเหนือและก็ขั้วโลกใต้ และจากนั้นก็โน่นก็ยิ่งทำให้มีการเกิดฤดูที่ผิดแผกอย่างแจ่มแจ้ง
บรรพบุรุษเราเริ่มทำทำการกสิกรรมหลังจากนั้นมนุษย์ได้เปลี่ยนรูปแบบการกินอีกครั้ง โดยเริ่มทำทำไร่ พืชแคว้นได้แก่ ข้าว ข้าวฟ่าง ข้าวบาร์เลย์ ข้าวสาลี ข้าวโพด แปลงเป็นผลิตภัณฑ์หลัก มนุษย์สามารถผลิตแล้วหลังจากนั้นก็เก็บของกินได้มากยิ่งขึ้น ทำให้สามารถเพิ่มคนธรรมดาได้มากขึ้น และถัดไปคนธรรมดาที่ทำฟาร์มก็เริ่มมีจำนวนมากกว่ากลุ่มที่ล่าสัตว์และเก็บเกี่ยว
ดูราวกับว่ามนุษย์ยอมทิ้งชีวิตแบบเดิมๆจากการที่ล่าสัตว์ ทานอาหารที่ให้พลังงานสูงทำให้ร่างกายแข็งแรงร่างกายแข็งแรง เพื่อเปลี่ยนกับผลิตภัณฑ์ที่แน่นอนแล้วหลังจากนั้นก็มีคุณภาพมากกว่าจากการปลูกพืช และต่อมามนุษย์ก็เริ่มเลี้ยงสัตว์ สัตว์เขตแดนดังเช่นว่า วัว แพะ รวมทั้งแกะเป็นแหล่งอาหารที่ให้ทั้งเนื้อและก็นม

Related Post